 |
Zawsze pamiętaj, gdy jedna część się porusza,
poruszają się wszystkie części; kiedy jedna część jest nieruchoma,
wszystkie części są nieruchome.
Zaczerpnięty z tzw. Klasyk Taichi cytat w prosty i zarazem skomplikowany sposób obrazuje czym jest Taichi. Trzeba być świadomym, że tylko wtedy, gdy możemy, poprzez własne doświadczenie poparte treningiem, zgodzić się z tą tezą, a co nawet ważniejsze- gdy zgodzi się z nią nasze ciało- zaczynamy rozumieć geniusz twórców Taichi i zarazem zaczynamy zbierać obfite plony wielu godzin poświęconych na jego naukę.
Chang San-Feng- legendarny
twórca Tai Chi Chuan
Wiele źródeł podaje jako twórcę Taichi generała Chen Wang-Tinga, który w roku 1644 przeprowadził się do wioski Chenjiagou (prow. Henan). Stworzył on pierwszą formę Taichi Chuan stylu Chen, która była połączeniem formy stylu Czerwonej Pięści (wyw. Shaolin) i taoistycznych zasad przepływu Qi oraz zasady Yin i Yang.
W niektórych źródłach jako pierwszego legendarnego twórcę podaje się taoistycznego pustelnika Chang San- Fenga, który obserwując walkę żurawia z wężem stworzył własny styl.
W miarę upływu lat obok pierwotnego stylu Chen pojawiały się inne: Yang (XIX wiek), Sun, Hao i Wu. Wraz z rozwojem broni palnej w niektórych środowiskach walor bojowy Taichi stracił na znaczeniu, zaczęto zwracać uwagę na aspekt zdrowotny, pozwalający utrzymywać ciało i umysł przez wiele lat w bardzo dobrej kondycji.
Niezależnie od tego czy Taichi ćwiczy się jako sztukę walki, czy w celach prozdrowotnych podczas każdego wykonywanego ruchu należy bezwzględnie przestrzegać zasad Taichi, gdyż bez nich jakikolwiek trening jest po prostu bezcelowy.
Doświadczenie wskazuje, że dla Europejczyka na początku Taichi jest niezwykle egzotycznym sposobem poruszania się. Brakuje chociażby tego, co właściwie każdy współrodak twórców Taichi posiada od urodzenia- rozluźnienie, trochę inne spojrzenie na świat i rzeczywistość itp.
Ważne jest, aby zwłaszcza na początku drogi Taichi trafić na dobrego nauczyciela. Jeżeli jest się świadomym, nawet czysto teoretycznie, czym jest Taichi i czym się należy kierować podczas rozwijania swoich umiejętności, wtedy można stwierdzić czy osoba prowadząca zajęcia może stać się drogowskazem i warto poświęcić czas na treningi.
Jeżeli nie ćwiczy się Taichi jako sztuki walki, czyli nie poświęca się czasu na ćwiczenia poszczególnych aplikacji (zastosowań bojowych) w parach (grupach), na różnym poziomie skomplikowania, nie ma możliwości aby w przyszłości zastosować Taichi w samoobronie. Ćwiczenie Taichi w sposób najbardziej przez wszystkich kojarzony, a więc jako sekwencję poszczególnych technik, składających się na formę (wykonywaną najczęściej bardzo powoli) nie wpływa znacząco na zaawansowanie w Taichi jako sztukę walki.
Podstawowe zasady Taichi
Podczas Taichi obniża się środek ciężkości ciała do Tan Tien
(punkt cztery palce poniżej pępka). Tan tien rozpoczyna (i kończy)
każdy ruch Taichi i stanowi swoiste centrum energetyczne z którego Qi (energia) wypływa do poszczególnych cześci ciała.
Rozluźnienie i zakorzenienie- Taichi wymaga rozluźnienia mięśni i ścięgien, zakorzenienie jest wynikiem rozluźnienia i obniżenia Tan Tien oraz wyrazem siły i stabilności Taichi, strukturalnym zjednoczeniem z podłożem.
Spiralny ruch- w czasie wykonywania ruchu Tan Tien ,,nawija" , poprzez skręt, ścięgna na kości, siła Taichi, to rozwijanie tego skrętu, mające zarazem wsparcie w zakorzenieniu. Jest to możliwe tylko wtedy gdy ciało jest rozluźnione.
Yin i Yang- czynnik aktywny i pasywny, Taichi to ciągła zamiana Yin i Yang, ataku i obrony, pustki i pełności, substancjalności i niesubstancjalności.
Oddech- świadomy, dostosowany do ruchu, w miarę upływu czasu zmieniający się w tzw. oddech odwrotny (przeponowy).
Podczas ruchu porusza się całe ciało.
Korzyści ćwiczenia Taichi
Poprawa świadomości własnego ciała.
Rozluźnienie i zmniejszenie napięć, zmniejszenie podatności na kontuzje.
Poprawa postawy ciała.
Zwiększenie odporności organizmu.
Zwiększenie pojemności płuc.
Poprawa koncentracji.
Osiągnięcie spokoju wewnętrznego.
Wzmocnienie ścięgien i mięśni.
Wykorzystanie w samoobronie (jeżeli ćwiczy się jako sztukę walki).
Co ćwiczy się podczas treningów (styl Chen)
Forma Taichi (zestaw technik połączonych w płynną sekwencję ruchów).
W stylu Chen (pierwotny styl Taichi) występują następujące formy:
- Lao jia yi Lu- pierwsza i podstawowa forma Taichi,
- forma 19 ruchowa- początek drogi Taichi,
- forma 38 ruchowa- twórcą jest aktualny spadkobierca stylu Chen Mistrz Chen Xiao Wang,
- forma Lao Yia Er Lu (Pao Chui)- forma zaawansowana, zawierająca wiele wybuchowych elementów, tzw. Fa jin,
- forma Xin Jia (Yi Lu, Er Lu)- forma stanowiąca ukoronowanie praktyki Taichi,
- formy z mieczem (podwójnym mieczem), szablą (podwójną szablą), włócznią, halabardą, wachlarzem.
Chan Si Gong- rozwijanie jedwabnego kokonu (uświadomienie Yin i Yang).
Zhanzhuang- zwane trzymaniem dzbana, obejmowaniem drzewa, ćwiczenie rozluźnienia i koncentracji, struktury ciała.
Tui Shou- pchające dłonie- ćwiczenie w parach, praktykowanie zasad ćwiczonych podczas wykonywania form.
Aplikacje Taichi- zaawansowane bojowe wykorzystanie Taichi.
Różne ćwiczenia rozwijające świadomość Tan Tien i struktury ciała.
Sylwia Janoś
Polecana literatura:
1. Mantak Chia& Juan Li Wewnętrzna struktura Tai Chi
2. Jou Tsung Hwa DROGA tai chi
3. Dr Jang, Jwing- Ming Sekrety Dawnych Mistrzów TAIJI
|
|
